verslag-kanotocht

Het kano verslag van Karin….

Ook ik maakte deel uit van de groep die de reis naar Zweden en Noorwegen maakte van 31 juli t/m 14 augustus 2010.

Mijn verhaal begint bij de 2-daagse kanotocht.
Het was mooi weer. De tocht zou gemaakt worden in Canadese kano´s. Deze lagen al aan het water op de camping in Johannisholm, waar onze vakantie ook startte.
En het was maar goed dat het grote kano´s waren want er moesten heel wat spullen mee: jerrycans met water, slaapzakken, slaapmatjes, onze rugzakken, kisten met benodigdheden voor onze maaltijden, kookgerei, zakken hout, karretjes voor onder de kano´s benodigd voor het klunen (dat viel even tegen), zeil voor de tent en de nodige tonnen voor het droog houden van waardevolle spullen.
Voordat we vertrokken werd er nog het alom bekende spelletje appeltje-eitje-kiwi gespeeld (wie kent het niet).

Toen stapten we in de kano´s voor onze tocht. Ik zat met Rowena in de boot wat erg gezellig bleek. We hadden veel te bespreken, maakten plannen, lagen regelmatig in een deuk van het lachen en raakten daardoor natuurlijk achterop. Niemand die er moeilijk over deed want: het is tenslotte vakantie! Een aantal medereisgenoten dacht zelfs dat we gedronken hadden. We hebben ze maar in die waan gelaten. De kanotocht was echt prachtig en de zon scheen heerlijk.

Kanotocht
Op een gegeven moment konden we niet verder en moesten we een stuk over land: karretje onder de kano en trekken maar. Aan de andere kant weer het water in en verder roeien, op naar het eindpunt.
Aan het eind van de middag bereikten we het eilandje waar we onze bivak zouden opslaan. Een onbewoond eiland wel te verstaan dus ook geen voorzieningen maar wat maakt het uit: het is tenslotte vakantie! Eén voor één werden de kano´s op het land getrokken en uitgepakt. Een aantal van ons begon het nachtverblijf op te bouwen: een groot zeil gespannen over een stuk touw.

tent

Anderen begonnen met de voorbereiding voor ons diner: kip-kerrie uit een zakje. Alles werd in de grote ketel gestort, water erbij en klaar.

eten

Ondanks de vage smaak hebben we er toch van genoten. Na het eten hebben we een rondje voorstellen gedaan. Daaruit bleek toch dat sommigen van ons een heel ander beroep hadden dan dat ik had ingeschat. Wel leuk om te horen trouwens. Later die avond ging de muziek aan en hebben we gezellig zitten borrelen en kletsen.
Rowena en ik hadden die middag in de kano het plan gemaakt dat we zouden gaan zwemmen die nacht, naakt wel te verstaan. Onder het mom van “we gaan even een fles wijn pakken” glipten we er tussenuit. Achter ons nachtverblijf zijn we het water ingegaan. De maan gaf ons nog een vaag licht. Jeetje, wat koud was het. Al klappertandend zijn we naar het eilandje verderop gezwommen.

uitzicht

Als je maar in beweging bleef ging het wel maar ik verlangde toch snel weer naar droge, warme kleren. Maar ja, dit wilden we nu eenmaal.
Na een tijdje zagen we aan de overkant zaklampen verschijnen en hoorden we stemmen: ze hadden ons gemist! Rowena en ik hielden ons stil maar na een tijdje vond ik toch dat we een teken van leven moesten geven. We lieten ons horen en meldden dat alles ok was en niemand zich zorgen hoefde te maken. Toch bleef het nog lang onrustig daar langs de waterkant. Na verloop van tijd was de rust wedergekeerd en zwommen we terug. Helaas waren we vergeten waar onze spullen lagen en aangezien het toch behoorlijk donker was vonden we ze niet. Het zou toch niet ……………………….. nee, dat kon niet. Gelukkig vonden we na een tijdje onze eigendommen terug. Vlug een handdoek, kleren aan en terug naar het kampvuur om op te warmen. Daar aangekomen bleken de meesten al onder zeil te zijn. Ik had het nog steeds heel erg koud dus ik ben maar met kleren en al in de slaapzak gekropen. Ook ´s nachts heb ik het vreselijk koud gehad. ´s Morgens vroeg was ik al weer om kwart over 4 wakker maar dat was me te vroeg om op te staan. Uiteindelijk maar om half 9 opgestaan, wassen en tandenpoetsen in het meer en toen op naar de koffie en tosti´s, geroosterd op het kampvuur.

Eten

Na het opbreken van onze bivak werden de kano´s weer ingeladen en vervolgden we onze tocht, terug naar camping Johannisholm. Rowena en ik waren nog steeds niet uitgekletst, dus wederom raakten we achter en kwamen als laatsten aan.

Ik vond de kanotocht en het kamperen (had ik nog nooit gedaan) super en ik heb er enorm van genoten, mede dankzij mijn reisgenoten!
HET WAS TENSLOTTE VAKANTIE!

GroteFoto-EBARXU3H